Urfalı Türkücü İsmail Badıllı ile Yapılan Röportaj

A.Ş.: Kendinizi tanıtır mısınız?
İ.B.: Ben Badıllı Aşireti’nin bir evladıyım. 1950’de Urfa’ya bağlı Başören Köyü’nde dünyaya geldim. 1957’de Urfa merkeze taşındık. Kaportacılık yaptım.

A.Ş.: Müzik hayatına nasıl başladınız?
İ.B.: Sesim güzeldi, fakat o zamanlar türkü söylemek çok ayıptı. Aşiretlerde türkü söylemek ayıptı. Eskiden odalara türkücüler gelirdi. Büyüklerimiz, beylerimiz bunlara para verirdi. Fakat şimdi öyle bir şey söz konusu değil. Babam 1966 yılının 8. ayında İstanbul’a gidip türkü söylemem için izin verdi. 1966’da Unkapanı yoktu. Doğubank vardı. İlk defa iki plak okudum. “Meyhaneden kalktım başım dumanlı”, “Kara gözlü Feridem”, “Gönül bağına”, “Kırmızı güllerin yaprağı narindir” isimlerindeki eserleri okudum. Bunları okuduktan sonra Urfa’ya döndüm.

A.Ş.: Şimdiye kadar kaç çalışmanız oldu?
İ.B.: 2 tane Long Play, 70 tane 45’lik, 20’ye yakın kaset. 1981 yılında “Kan Bağı” adlı sinema filminde başrol oynadım. Gönül Hancı, Yıldırım Gençer, Aliye Rona, Kadir Savun, Atilla Ergün, Osman Alyanak gibi sanatçılar bu filmde rol aldı. Tabii biz arkasına düşmedik.

A.Ş.: Size ait eserler hangileridir?
İ.B.: Zamanında güzel eserler yaptım. “İğne Attım Tarlaya”yı İzzet Yıldızhan okudu. İbrahim Tatlıses 1987’de “Egarbın Baştan Uçtu Canım Eminem”i okudu. Mustafa Uğur “Sarı Kız” ve “Çiğ Köfte” isimli eserlerimi seslendirdi. Ceylan “Sevim Yıkılsın Evim” gibi… 50’ye yakın bestem var. Şu an hepsini hatırlamam güç. Ayrıca MESAM üyesiyim. Haklarımız MESAM tarafından korunmakta.

A.Ş.: Yıllarca Urfa dışında kaldınız. Diğer Badıllılarla diyaloğunuz oldu mu?
İ.B.: Tabii olmuştur, ben İstanbul’da ocakbaşı açtım. Aksaray’da 20 milyonluk işimde bizim oradan geçen “İsmail Badıllı’nın Yeri” ismini duyan Gümüşhanelisi, Erzincanlısı, Karslısı, Erzurumlusu, Konyalısı nerede bir Badıllı akrabam varsa Badıllı soy ismimi gören geldi, tanıştık ve çok güzel oldu. Ayrıca Ankara Konak Gazinosu’nda çalışırken, akşam derlerdi ki, akrabaların gelmiş; ben de zannederdim ki Urfa’daki akrabalarım gelmiş. Aşağı indim bakardım ki Haymana’daki Badıllılarmış, tanıştım çok güzel insanlardı. Patnos’taki, Kızıltepe’deki Badıllılarla da tanıştım.

A.Ş.: İbrahim Tatlıses’le bir münakaşanız vardı, problem neydi?
İ.B.: Evet İbrahim Tatlıses’le öyle bir münakaşamız oldu. Keşke olmasaydı. Çünkü İbrahim Tatlıses 40 yıllık arkadaşımdı, dostumdu, rahmetli eşimin akrabasıydı. Aramızda ufak bir sorun yaşandı ve bu münakaşa mahkemelere kadar intikal etti. Tartışmamız o an oldu ve daha sonra İbrahim Tatlıses’e hiçbir art niyet düşünülmedi. İbrahim Tatlıses’i severim bana faydası olmuştur. Benim de zamanında ona faydam olmuştur. Mesela en son 1974’te Adana Şoray Sineması’nda İbrahim Tatlıses bir konsere gitmişti. Ben de gittim o zaman:

Mersin Limanı’ndan bindik gemiye
Şafakta görünür güzelim Girne
Gözümüz ufukta eller tetikte
Bekliyoruz emir verilsin diye…

Kıbrıs çıkartmasından dolayı onu okumuştum. Ben sinema kapısından içeri girdiğim gibi halk beni omuzlayarak sahneye götürdü. İbrahim Tatlıses 2-3 parça okudu gitti onu kimse tanımadı. Ama şimdi ben İbrahim Tatlıses ile iftihar ediyorum. Adam çalıştı, sesi de güzeldi. Biz çalışmadık.

A.Ş.: Kaç yıl oldu sanat hayatınız?
İ.B.: Geçen sene İstanbul’da 40. sanat yılımı kutladım. Sağ olsun İbrahim Tatlıses de geldi o zaman, şimdi aramız olmasa da.

A.Ş.: Bize vakit ayırdığınız için teşekkürler.
İ.B.: Ben size teşekkür ederim, sağ olun